Για την πλοήγηση

header image

Συστημική Ψυχοθεραπεία

Εμπλουτισμένη Συστημική Προσέγγιση “SANE”


Η προσέγγιση την οποία ακολουθώ αποτελεί μία εμπλουτισμένη μορφή της Συστημικής Προσέγγισης η οποία ονομάζεται SANE - System Attachment Narrative Encephalon®.

Στη θεωρία των Συστημάτων (Systemic), έρχονται να συμπληρωθούν θεωρίες, έρευνες και ευρήματα του Συναισθηματικού Δεσμού (Attachment), της Αφήγησης (Narrative), αλλά και των Νευροεπιστημών (Encephalon).

Η Συστημική προσέγγιση βλέπει τον άνθρωπο και την εξέλιξή του μέσα από το πρίσμα των σχέσεων και κυρίως του οικογενειακού συστήματος. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ειδωθεί ως ένα ον αποκομμένο από το περιβάλλον του αλλά ως ένα σημαντικό κομμάτι του.

Το πρώτο περιβάλλον του κάθε ανθρώπου είναι η οικογένειά του, έτσι και τα πρώτα πρόσωπα με τα οποία θα σχετισθεί θα είναι τα πρόσωπα φροντίδας. Μέσα από αυτή τη σχέση αναπτύσσεται, μεγαλώνει και μαθαίνει να σχετίζεται και με άλλους ανθρώπους στην ενήλικη ζωή του, αλλά και αποκτά μια εικόνα εαυτού.

Εμπειρίες και βιώματα εγγράφονται σε δομές του εγκεφάλου και μας ακολουθούν ως πηγή συναισθημάτων. Οι συνδέσεις των νευρωνικών κυκλωμάτων παγιώνονται, ο εγκέφαλος όμως έχει την ιδιότητα να πλάθεται και να αναπλάθεται, έτσι μέσα από τη θεραπεία μπορεί να δημιουργήσει νέες πιο λειτουργικές συνδέσεις που θα βοηθήσουν τον ενήλικα να αναδιαμορφώσει την αυτό-εικόνα του και τις σχέσεις του με τους άλλους.

Κάθε άνθρωπος είναι μια ιστορία, μια αφήγηση που συνθέτει ο ίδιος μέσα από τη ζωή του και τη σχέση του με τα πρόσωπα φροντίδας, αλλά και με άλλους σημαντικούς ανθρώπους καθώς ο ίδιος μεγαλώνει. Οι φωνές αυτών των ανθρώπων γίνονται μέρος του εαυτού μας, γίνονται οι εσωτερικευμένες μας φωνές που άλλοτε μας ενθαρρύνουν και μας συμπονούν και άλλοτε μας «μαλώνουν» και μας επικρίνουν. Μέσα από τη θεραπεία ερχόμαστε σε επαφή με αυτές, τις αναγνωρίζουμε, τις ονοματίζουμε και μαθαίνουμε πότε είναι να τους δίνουμε το χώρο να μας μιλήσουν, αλλά και πότε είναι να σιωπήσουν. Σταδιακά και μέσα από τη θεραπεία, ο άνθρωπος αποκτά και μία νέα, εκείνη του θεραπευτή, μία φωνή συμπονετική με βαθιά πίστη στην ικανότητά του να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής της ζωής του.